در قلمرو معماری، استفاده از مواد تیتانیوم به طور فزاینده ای گسترش یافته است. از سقف ها و دیوارهای پرده گرفته تا دیوارها، تزئینات و حتی مجسمه ها، مقاومت در برابر خوردگی منحصر به فرد تیتانیوم راه حل های جدیدی را برای ساخت و ساز ارائه می دهد. با این حال، با گذشت زمان و بالا رفتن استانداردهای زیبایی شناختی افراد، جنبه های بازتابی و تزئینی سطوح تیتانیوم به کانون توجه تبدیل شده است.
برای کاهش انعکاس و جلوگیری از تابش خیره کننده، معمولاً از تکنیک های مختلف تصفیه سطح استفاده می شود:
روش پرداخت و رولینگ
در مرحله نهایی نورد تیتانیوم، سطح با غلتکهای بافتی پردازش میشود و ظاهری براق و در عین حال کاهش بازتابش میدهد.
روش اسید اچینگ
اسید اچ وسیله اصلی برای افزایش روشنایی تیتانیوم و مواد ساختمانی آلیاژ آن است. با استفاده از نسبتهای مختلف اسید نیتریک و اسید هیدروفلوئوریک، سطح تیتانیوم حل میشود و منجر به ایجاد رنگ سفید میشود.
روش ترکیبی
با استفاده از ترکیبی از پرداخت و نورد با حکاکی اسیدی، عملیات کامپوزیت یک سطح سفید با رنگ فلزی ذاتی تیتانیوم به دست میدهد. این تکنیک در سال های اخیر به ویژه در ساختمان های بزرگ محبوبیت پیدا کرده است.
روش سندبلاست
سندبلاست با سرعت بالا برای ایجاد یک سطح ریز بافت روی تیتانیوم، کاهش براقیت آن و ایجاد رنگ خاکستری استفاده می شود.
آندایز کردن با رنگ آمیزی
برای دستیابی به ظاهری پر جنب و جوش، آنودایز کردن با رنگ آمیزی روی سطح تیتانیوم اعمال می شود. این فرآیند از یک دستگاه آندایز کننده استفاده می کند که جریان مستقیم یا متناوب را اعمال می کند. با تنظیم ولتاژ، سطح تیتانیوم میتواند مجموعهای از رنگها از جمله طلایی، بنفش مایل به قرمز، آبی مایل به ارغوانی، زرد، بنفش، آبی، سبز آبی و سبز لیمویی را نشان دهد. این رنگبندی جذاب، جذابیت بصری و خلاقیت کل ساختار را افزایش میدهد.
با نگاهی به آینده، با نوآوری مستمر و اصلاح تکنیک های تصفیه سطح تیتانیوم، انتظار می رود مصالح ساختمانی تیتانیوم به بخشی جدایی ناپذیر از معماری مدرن تبدیل شوند. آنها به ایجاد محیط های ساخته شده از نظر بصری جذاب، بادوام و سازگار با محیط زیست کمک خواهند کرد.
