اخبار

Home/اخبار/جزئیات

حذف نمک و کربن از اقیانوس

محققان در حال توسعه نوع جدیدی از غشاء با هدف نمک زدایی آب دریا و جذب دی اکسید کربن از اقیانوس به طور همزمان هستند. این تیم به رهبری استادیار کاترین هورنبوستل از دانشکده مهندسی سوانسون در دانشگاه پیتسبورگ، کمک مالی 1.4 میلیون دلاری از اداره ملی اقیانوسی و جوی (NOAA) و دفتر تحقیقات دریایی (ONR) برای توسعه این خلاقیت دریافت کرده است. غشاء.

20230918154519

محققان در حال بررسی استفاده از گروه‌های شیمیایی تخصصی پوشانده شده بر روی غشاهای نمک‌زدایی هستند که می‌توانند به طور موثر گاز دی اکسید کربن را آزاد کنند و امکان جذب، ذخیره یا استفاده مجدد از آن را فراهم کنند. این تیم که شامل اعضایی از دانشگاه ایالتی آریزونا، دانشگاه کالیفرنیا، ایروین و آزمایشگاه ملی انرژی های تجدیدپذیر (NREL) است، قصد دارد امکان سنجی این رویکرد را نشان دهد.

 

Hornbostel می گوید: «حذف دی اکسید کربن از اقیانوس چالش برانگیز است، اما استفاده از فناوری های مشابه موجود برای نمک زدایی آب دریا می تواند آن را دوام بیاورد. ما به دنبال راه حل جایگزینی هستیم که هم از نظر انرژی کارآمد و هم مقرون به صرفه باشد.»

 

روش‌های متداول برای گرفتن مستقیم اقیانوس بر روی سلول‌های الکتروشیمیایی متکی هستند. در حالی که این روش ها در حذف دی اکسید کربن موثر هستند، انرژی بر و پرهزینه هستند. Hornbostel و تیم او قصد دارند نشان دهند که با پوشش دادن غشاهای نمک‌زدایی با گروه‌های شیمیایی خاص، دی‌اکسید کربن می‌تواند به طور موثر آزاد شود، جذب شود، ذخیره شود یا مورد استفاده مجدد قرار گیرد، مشابه فرآیند باز کردن یک نوشیدنی گازدار.

 

در مقایسه با روش‌های سنتی‌تر که شامل جداسازی الکتروشیمیایی آب دریا به جریان‌های قلیایی و اسیدی است، رویکرد تیم به انرژی الکتریکی بسیار کمتری برای حذف دی‌اکسید کربن نیاز دارد.

 

با این حال، تیم ابتدا باید تعیین کند که کدام غشاء برای فرآیند حباب‌سازی مناسب‌تر است. آنها غشاهای اسمز معکوس (RO) و نانوفیلتراسیون (NF) را مطالعه خواهند کرد. غشاهای نانوفیلتراسیون نیاز به انرژی کمتری دارند اما نرخ حذف دی اکسید کربن کمتری دارند، در حالی که غشاهای RO نرخ حذف دی اکسید کربن بالاتری دارند اما نیاز انرژی بیشتری دارند.

 

Hornbostel می گوید: "ما قصد داریم یک ارزیابی فنی-اقتصادی انجام دهیم که به ما امکان می دهد این دو گزینه را با هم مقایسه کنیم و تعیین کنیم که کدام یک فراتر از محیط آزمایشگاهی و در کارخانه های واقعی نمک زدایی آب دریا مقیاس پذیرتر است."

 

این پروژه دو ساله، ترکیبی از نمک زدایی آب دریا با یک غشای جدید برای حذف دی اکسید کربن اقیانوس ها، توسط پروفسور متیو گرین از دانشگاه ایالتی آریزونا، پروفسور جنی یانگ از دانشگاه کالیفرنیا، ایروین، دکتر آبیشک روی از NREL نیز رهبری می شود. و دکتر مو پل از آزمایشگاه ملی انرژی های تجدیدپذیر.

 

هدف از این تحقیق نوآورانه توسعه فناوری کارآمدی است که هم به نمک‌زدایی آب دریا و هم جذب دی اکسید کربن می‌پردازد و راه‌حلی امکان‌پذیر برای حذف نمک و کربن از اقیانوس ارائه می‌دهد.