روندهای آینده در فناوری مواد فلزی برای کشتی ها را می توان با سه جنبه مشخص کرد: عملکرد بالا، کامپوزیت ها و تیتانیوم.
برای فولادهای با کارایی بالا که در سازههای کشتی استفاده میشوند، توسعه بر روی بهبود خواص کلی مانند استحکام، شکلپذیری، چقرمگی، مقاومت در برابر خستگی و مقاومت در برابر خوردگی تمرکز خواهد کرد. جهتهای تحقیقاتی مهم شامل فناوریهای پیشرفته برای فرآیندهای کار سرد/گرم و جوشکاری برای افزایش خواص مهندسی میشود. روشهای طراحی و تولید ترکیبات فولادی با مقاومت بالا نیز اصلاح خواهد شد. در حالی که عملکرد بالا را دنبال می کنید، کاهش هزینه همچنان یک اولویت باقی خواهد ماند.
برای مواد کامپوزیت، یک روند اصلی توسعه کامپوزیتهای چند منظوره کمهزینه/با عملکرد بالاتر است که میتوانند نقشهای ساختاری و همچنین میرایی ارتعاش، عایق صوتی، پنهانکاری رادار و سایر اهداف را داشته باشند. فنآوریهای مدیریت چرخه حیات مانند نظارت و تعمیر سلامت سازه کلید تضمین ایمنی و قابلیت اطمینان طولانی مدت در طول 20+ سال خدمات خواهند بود. بهبود تکنیک های پیوند بین کامپوزیت ها و فولاد نیز مهم خواهد بود.
توسعه آلیاژهای تیتانیوم با کارایی بالا برای کاربردهای زرهی بر کاهش هزینههای تولید و در عین حال حفظ یا بهبود خواص موجود تمرکز میکند. پیشرفت فناوریهای اتصال مانند جوشکاری و روشهای ساخت مانند خمش و شکلدهی که راحت، ایمن و قابل اعتماد هستند، زمینههای تحقیقاتی مهمی خواهند بود. کاربرد گستردهتری از آلیاژها و محصولات تیتانیوم در کشتیسازی نیز قابل انتظار است. سیستم مواد تیتانیوم از طریق تحقیقات بیشتر و طیف وسیع تری از محصولات به پیشرفت خود ادامه خواهد داد.
