پیچ های تیتانیوم چندین مزیت و ویژگی های متمایز دارند. آنها را می توان با استفاده از جوش تماسی بدون نیاز به آماده سازی خاصی جوش داد. با این حال، اگر یک لایه اکسید ضخیم وجود داشته باشد، باید از طریق تمیز کردن مکانیکی یا با استفاده از محلول اسید هیدروفلوئوریک 5٪ حذف شود.
جوشکاری قوسی پیچهای تیتانیوم با استفاده از گازهای تمیز مانند هلیوم یا آرگون، با استفاده از تکنیکهای بافندگی گاز برای نتایج بهینه انجام میشود. جریان مستقیم معمولا استفاده می شود و الکترود تنگستن به عنوان کاتد عمل می کند.
جوش مستقیم پیچ های تیتانیوم با نیکل، برم-کروم و سایر آلیاژهای حاوی نیکل به دلیل تشکیل کریستال های یوتکتیک گداخت پذیر مضر مناسب نیست. در چنین مواردی، یک فاصله با ضخامت 15-20 میکرون، که معمولاً از مولیبدن، تانتالوم یا نیوبیم ساخته میشود، باید بین موادی با ویژگیهای متفاوت قرار داده شود. پیچ های تیتانیوم یا قطعات جوش داده شده با نیکل یا آلیاژهای نیکل را می توان به طور موثر در محیط خلاء یا گاز بی اثر در دمای تا 1500 درجه بازپخت و گاز زدایی کرد و از رعایت شرایط خاص اطمینان حاصل کرد.
این روش جوشکاری آلودگی در ناحیه اتصال توسط عناصر دیگر را از بین می برد، زیرا نیازی به لحیم کاری خاص یا پیش فلزسازی ندارد. این امکان ایجاد اتصالات با کیفیت بالا و متراکم خلاء را فراهم می کند و آن را به یک رویکرد بسیار امیدوارکننده برای پیچ های تیتانیوم تبدیل می کند.
حال، بیایید مزایا و ویژگی های پیچ های تیتانیوم را بررسی کنیم. در طی فرآیند تمیز کردن قلیایی میله های آلیاژ تیتانیوم، محلول قلیایی به طور مداوم توسط قطعه کار حذف یا تبخیر می شود. بنابراین، پر کردن و تنظیم سریع محلول برای حفظ ثبات ترکیب آن مهم است.
برای پیچ های تیتانیوم، سرباره اکسید نامحلول در پایین مخزن تمیز کننده رسوب می کند که بر هدایت حرارتی بدنه مخزن تأثیر می گذارد. این بارش می تواند شکاف هایی ایجاد کند که منجر به خوردگی الکتروشیمیایی در مخازن فولادی می شود و به طور قابل توجهی طول عمر آنها را کاهش می دهد. بنابراین، تمیز کردن سریع رسوبات بسیار مهم است. استفاده از ته فروغ متحرک برای جمع آوری سرباره یک روش معمول است که با بلند کردن کف مخزن متحرک، رسوب را آسان می کند.
استحکام تسلیم به حداکثر تنشی اشاره دارد که یک ماده فلزی می تواند قبل از تغییر شکل پلاستیکی کمی تحمل کند. در مواردی که فلزات فاقد نقطه تسلیم مشخصی هستند، مقدار تنشی که منجر به تغییر شکل باقیمانده 2.2 0 می شود، حد تسلیم مشروط یا قدرت تسلیم در نظر گرفته می شود.
اگر نیروهای خارجی از استحکام تسلیم فراتر رود، قطعات دچار تغییر شکل برگشت ناپذیر می شوند و نمی توانند به شکل اولیه خود بازگردند. به عنوان مثال، فولاد کم کربن دارای قدرت تسلیم 207 مگاپاسکال است. اگر نیروی خارجی از این حد فراتر رود، قطعات به طور دائم تغییر شکل می دهند و کاهش نیروی زیر این آستانه، ظاهر اولیه را باز نمی گرداند.
