تیتانیوم و نیتروژن، اکسیژن و کربن میل ترکیبی قوی دارند، یک عامل اکسید زدایی خوب و عناصر موثر نیتروژن و کربن ثابت هستند.
ترکیب تیتانیوم و کربن (TiC) دارای نیروی اتصال قوی و پایداری بالایی است. تنها زمانی که در دمای بالای 1000 درجه حرارت داده شود به آرامی در محلول جامد آهن حل می شود. ذرات TiC می توانند از رشد و درشت شدن دانه های فولادی جلوگیری کنند.
تیتانیوم یکی از عناصر قوی تشکیل دهنده فریت است که باعث کوچکتر شدن ناحیه فاز آستنیت می شود. سختی پذیری فولاد در حالت محلول بهبود می یابد، در حالی که در حضور ذرات TiC کاهش می یابد.
هنگامی که محتوای تیتانیوم به مقدار مشخصی می رسد، سخت شدن بارش به دلیل پراکندگی TiFe2 رخ می دهد.
وقتی تیتانیوم در فریت در حالت محلول جامد وجود داشته باشد، اثر تقویتی آن بیشتر از آلومینیوم، منگنز، نیکل و مولیبدن و کمتر از بریلیم، فسفر، مس و سیلیکون است.
تأثیر تیتانیوم بر خواص مکانیکی فولاد به شکل آن، نسبت محتوای Ti به C و عملیات حرارتی بستگی دارد. هنگامی که کسر جرمی Ti بین {0}}}.03 درصد تا 0.1 درصد باشد، میتوان استحکام تسلیم را بهبود بخشید، اما زمانی که نسبت Ti به C از 4 بیشتر شود، استحکام و چقرمگی به شدت کاهش مییابد.
تیتانیوم می تواند استقامت و مقاومت در برابر خزش را بهبود بخشد.
Ti می تواند چقرمگی فولاد را بهبود بخشد، به خصوص چقرمگی ضربه در دماهای پایین.
وقتی کسر جرمی تیتانیوم از 0.025 درصد بیشتر شود، می توان آن را یک عنصر آلیاژی در نظر گرفت.
به عنوان یک عنصر آلیاژی، تیتانیوم به طور گسترده در فولاد کم آلیاژ معمولی، فولاد ساختاری آلیاژی، فولاد ابزار آلیاژی، فولاد ابزار با سرعت بالا، فولاد ضد زنگ مقاوم در برابر اسید، فولاد مقاوم در برابر حرارت، آلیاژ آهنربای دائمی و فولاد ریخته گری استفاده می شود.
تیتانیوم به عنوان انواع مواد پیشرفته مورد استفاده قرار گرفته است، به مواد استراتژیک مهم تبدیل شده است، در صنعت فضایی و استفاده از بیش از نیمی از آن مانند هوافضا، ماشین آلات نیرو و غیره...
مخاطب:
اگر سوالی دارید، لطفا با ما تماس بگیرید. ساعت کاری: 8:30 صبح تا 17:30 بعد از ظهر
پست الکترونیک:zhangjixia@bjygti.com
