درباره آبزی پروری
آبزی پروری کار آسانی نیست و سطح اکسیژن موجود در آب برای رشد، سلامت و بقای ماهی ها در این فرآیند حیاتی است.
ماهی ها از طریق آبشش نفس می کشند و اکسیژن را از آب استخراج می کنند. سطح اکسیژن کافی نیازهای تنفسی ماهی ها را برآورده می کند، عملکردهای فیزیولوژیکی طبیعی آنها را حفظ می کند، اشتها، هضم، جذب، و رشد و سلامتی را افزایش می دهد. اکسیژن ناکافی می تواند منجر به کاهش فعالیت، کاهش اشتها، کندی رشد و حتی مرگ شود.
محتوای اکسیژن در پرورش ماهی در واقع بسیار مهم است، اما هر چه سطح اکسیژن بالاتر باشد بهتر نیست، بلکه باید در محدوده مناسب برای بقا و رشد ماهی حفظ شود، سطح اکسیژن بسیار بالا یا بسیار پایین ممکن است داشته باشد. تاثیر نامطلوب بر روی ماهی بررسیهای منظم کیفیت آب و تنظیمهای تامین اکسیژن، مانند استفاده از تجهیزات اکسیژنرسانی، میتواند به اطمینان از اینکه سطح اکسیژن در آب در محدوده مناسب برای رشد و سلامت ماهی است، کمک کند.
بنابراین، برای شیوه های کارآمدتر آبزی پروری، مزارع ماهی مدرن از پخش کننده های اکسیژن برای تنظیم سطح اکسیژن استفاده می کنند. پخش کننده های اکسیژن هوا یا اکسیژن خالص را به شکل حباب های ریز وارد آب می کنند و در نتیجه سطح اکسیژن محلول را افزایش می دهند. این امر رشد و سلامت ماهی ها و دیگر موجودات آبزی را در آب تحریک می کند.
افزایش تراکم جوراب ساق بلند: استفاده از پخش کننده های اکسیژن به مزارع پرورش ماهی امکان افزایش تراکم ماهی را می دهد. با حصول اطمینان از سطح اکسیژن کافی در آب، می توان ماهی های بیشتری را در همان حجم آب پرورش داد و در نتیجه کارایی آبزی پروری را بهبود بخشید.
سازگاری با تغییرات دما:در فصول گرم، سطح اکسیژن محلول در آب کاهش می یابد. استفاده از پخشکنندههای اکسیژن به مقابله با کاهش سطح اکسیژن محلول ناشی از افزایش دما کمک میکند و از تامین اکسیژن ثابت در آب اطمینان میدهد.
افزایش یکنواختی اکسیژن:پخشکنندههای اکسیژن توزیع یکنواخت اکسیژن را در آب تضمین میکنند و از تخلیه موضعی اکسیژن جلوگیری میکنند و اکسیژن کافی را برای ماهیها و دیگر موجودات آبزی در سراسر بدنه آب تضمین میکنند.
