پاشش پلاسما به عنوان یک فناوری مهندسی سطح تحول در کاربردهای زیست پزشکی ظاهر شده است ، به خصوص برای تقویت پروتزهای مشترک آلیاژ تیتانیوم . این فرآیند رسوب انرژی بالا با استفاده از قوس های پلاسما غیر قابل انتقال برای ذوب شدن پودرهای تخصصی ، ایجاد می کند که غذاهای adiberent با ویژگی های بیولوژیکی و مکانیکی مکانیکی {{{{{{{{{ حفظ یکپارچگی بستر ، آن را برای ایمپلنت های ارتوپدی.} ضروری می کند
Titanium alloys like Ti6Al4V benefit significantly from hydroxyapatite (HA) coatings applied via plasma spraying. These bioactive layers demonstrate exceptional osseointegration properties, facilitating direct bone formation on implant surfaces. Recent advancements explore composite HA/bioglass (BG) coatings that outperform pure HA in biological activity و ثبات سطحی.} مؤلفه BG تحت انحلال کنترل شده در محیط های فیزیولوژیکی قرار می گیرد و باعث تبلور آپاتیت می شود که از فرآیندهای کانی سازی استخوان طبیعی تقلید می کند.}
چالش های فنی بحرانی شامل حفظ استحکام چسبندگی پوشش در زیر استرس فیزیولوژیکی در حالی که بهینه سازی توپوگرافی سطح برای اتصال سلول .} سیستم های پاشش پلاسما پیشرفته اکنون به کنترل دقیق بر روی ریزساختار پوشش ، به حداقل رساندن پارامترهای اکسید {1} paraments پارامترهای فرایند مانند جریان قوس ، ترکیب گاز ، و نرخ تغذیه پودر می پردازند. پیوند متالورژی بدون تحول فاز بستر .
موفقیت بالینی ایمپلنت های پراکنده پلاسما از توانایی دوگانه آنها برای تأمین ثبات مکانیکی فوری در حالی که ترویج تثبیت بیولوژیکی طولانی مدت است-. تحقیقات مداوم بر روی استراتژی های دوپینگ برای تقویت پوشش های زیستی و در حال توسعه رابط های درجه بندی شده است که این استرس را در محاصره پوشش می دهد. فناوری برای ایمپلنت های ارتوپدی نسل بعدی که به یکپارچگی ساختاری و عملکرد بیولوژیکی نیاز دارند.
